Street stories

Het gebeurt bijna nooit dat een minderjarige wordt opgepakt voor een wietplantage in een woonhuis.’ Officier van justitie Barbara van Unnik vertelt het verhaal van Frank.

Frank is 17 jaar en woont bij zijn oma in Den Haag. De moeder van Frank heeft in dezelfde straat een huis, maar woont in Friesland. Ze is nooit in Den Haag en daarom gebruikt Frank graag met zijn vrienden het huis van zijn moeder. Op een dag klagen de buren over lekkage. Wanneer een loodgieter polshoogte gaat nemen schakelt hij gelijk de politie in.

Plantage
Bij de huiszoeking vindt de politie een enorm aantal wietplanten. De wietstekjes staan in bakken met water, waardoor lekkage bij de buren is ontstaan. Bijna 3.000 wietstekjes staan in het huis. De jongens worden gearresteerd en een speciaal bedrijf wordt ingeschakeld om de grote plantage te vernietigen.

Liegen
Frank vertelt aan de politie dat de plantage niet van hem is, maar dat hij de planten twee weken ‘bewaart’ voor een vriend. Hij heeft van deze ‘vriend’ geen naam en adresgegevens. ‘Het was duidelijk dat Frank loog. De plantage was van hem, maar iemand moet hem hebben geholpen’, zegt officier van justitie Barbara van Unnik, ‘Het is namelijk erg duur om zo’n grote installatie voor wietplanten neer te zetten.’

Inbraak
Frank blijkt ook nog bij een andere strafzaak, een inbraak, betrokken te zijn. Officier Barbara van Unnik: ‘De politie betrapte Frank op heterdaad met een schroevendraaier in een raamkozijn. Frank verklaarde tegenover de politie dat hij alleen op de uitkijk stond en verder niets met de inbraak te maken had. Hij had namelijk wiet willen kopen, maar was te jong om dit in een coffeeshop te doen. Daarom had hij twee volwassenen op straat aangesproken. Zij wilden wel wiet voor hem kopen in de coffeeshop, maar daar moest iets tegenover staan. Hij moest hun helpen met die inbraak.’

Straf
De officier van justitie vindt het een ernstige zaak. Frank is nog jong, liegt over de wietplantage die van een vriend zou zijn en liegt over de inbraak. Dat hij alleen op de uitkijk stond, terwijl de politie hem op heterdaad betrapte. Ze eist forse straffen, maar Barbara houdt wel rekening met de thuissituatie van Frank. Zijn moeder laat hem aan zijn lot over. Uiteindelijk veroordeelt de rechter Frank tot 40 dagen jeugddetentie voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en 80 uur taak-/leerstraf. Tegen de vrienden en oma van Frank is geen bewijs, zij worden niet vervolgd.

Ze zag er netjes, slim en leuk uit voor een 14-jarig meisje, ze leek helemaal niet op een dealer in harddrugs, weet officier van justitie Peter Bruins nog. Toch werd Ellen gearresteerd en in de politiecel opgesloten.

Het is Oud en Nieuw als Ellen voor het eerst XTC slikt. Ze krijgt het pilletje van haar vriend (16). Op school vertelt ze aan haar vriendinnen dat ze heeft gebruikt. Later wordt Ellen benaderd door een klasgenoot. Ze vraagt of Ellen aan pillen weet te komen. In twee maanden verkoopt Ellen 15 XTC pillen van haar vriendje door aan de klasgenoot. ‘Ze beschouwde het als een vriendendienst’, vertelt officier van justitie Peter Bruins.
Op het schoolplein zien scholieren dat Ellen pillen verkoopt. Iemand licht de conrector in die de politie inschakelt. Officier Peter Bruins wordt ook geïnformeerd. ‘Ellen dealde in harddrugs. Ik heb haar in de klas laten aanhouden door de politie. Zo kon ik aan de leerlingen laten zien dat we dit niet tolereren,’ zegt hij.

In de cel
De moeder van Ellen wordt gebeld. Zij krijgt de schrik van haar leven. Zelf werkt ze bij de verslavingszorg en weet dus wat drugs met mensen doet. Ze kan het niet geloven dat haar eigen dochter harddrugs dealt.
Ellen liegt tijdens het politieverhoor. Ze geeft een valse naam van haar vriend op en heeft het over een paar doorverkochte pillen. De officier wil Ellen nog veertien dagen vasthouden, maar als blijkt dat de ouders hun dochter professioneel kunnen begeleiden mag ze na twee dagen cel mee naar huis. Thuis wordt Ellen overgehaald om open kaart te spelen. Ze schrijft een nieuwe verklaring en stuurt die naar het politiebureau.

Grote gevolgen
Officier van justitie Peter Bruins vertelt tijdens de rechtszaak dat Ellen beter had moeten weten. Dat ze scholieren in gevaar bracht en dat ze het vertrouwen van haar ouders kapot heeft gemaakt. Ellen heeft een foute keuze gemaakt en niet nagedacht over de gevolgen voor zichzelf én haar omgeving. Ze zal een strafblad hebben. Natuurlijk had Ellen spijt. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar familie. De rechter veroordeelt haar desondanks tot 80 uur werkstraf. Als ze de werkstraf niet goed doet moet ze 30 dagen naar de jeugdgevangenis.

Ellen is fictieve naam om privacy reden. Haar vriend is opgenomen in een afkickcentrum. Hij moet nog voorkomen. Ellen is van school gestuurd.

De politie merkt dat jongeren in twee Zuid-Hollandse gemeenten steeds meer cocaïne en xtc gebruiken. De agenten denken dat dit misschien wel de oorzaak van de grote overlast op straat is.

De politie en het Openbaar Ministerie onderzoeken de zaak. Daaruit blijkt dat negen mensen aan dertig jongeren (van 14 tot 24 jaar) harddrugs verkopen. Ze dealen vanuit huis en op straat. Bij twee huiszoekingen worden drugs en wapens gevonden.

Brief
De politie, het OM en de gemeenten besluiten en brief te schrijven aan de jongeren die harddrugs hebben gekocht. In de brief staat: ‘We willen voorkomen dat je verder in de problemen komt en zullen je aanmelden bij het Jeugd Preventie Team (JPT) voor een hulpverleningstraject.’ Ook de ouders krijgen een brief: ‘Wij maken ons ernstige zorgen over de leefstijl van uw zoon of dochter en nodigen u uit voor een informatiebijeenkomst om uit te leggen wat er aan de hand is en hoe verslavingsproblemen aangepakt kunnen worden.’ Een heleboel ouders komen naar de speciale informatieavond.

Veroordelingen
De verdachte dealers zijn allemaal voor de rechter geweest. De hoofdverdachte is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. De anderen hebben kortere gevangenisstraffen gekregen, sommigen van hen kregen er nog een werkstraf bij. Een paar minderjarige verdachten zijn het niet eens met hun straf en laten de zaak nog bekijken door een hogere rechter. Ze zijn tegen het vonnis in hoger beroep gegaan, heet dat. De minderjarige die definitief veroordeeld is, heeft bekend dat hij drugs heeft verstrekt aan anderen.

Drugssmokkelaars proberen elke keer weer op een originele manier verboden drugs Nederland in te voeren. De douane en de politie doen er alles aan om dat te voorkomen.

De Nederlandse politie hoorde van de politie in Spanje dat er misschien een lading cocaïne zat verstopt in drie zeecontainers met asperges en paprika’s in blik. Nog geen week later roken speurhonden een verdachte geur op de deuren van een zeecontainer. Toen de containers werden opengemaakt ontdekte de douane duizenden blikken met cocaïne tussen de asperges en paprika’s. Bij elkaar een gewicht van 1.650 kilo!

Maar wie waren de smokkelaars? De drugs werden uit de containers gehaald en vervolgens stopte de politie alle blikken met asperges en paprika’s weer terug. De containers – zonder de cocaïne dus – werden naar het oorspronkelijke afleveradres gebracht, een loods in de buurt van Schiphol. Na korte tijd kwamen er enkele Duitsers, Spanjaarden en Fransen naar de loods. Terwijl zij tussen alle blikken met asperges en paprika’s druk op zoek waren naar de blikken met cocaïne, viel een arrestatieteam binnen. Alle aanwezigen werden gearresteerd op verdenking van drugssmokkel en drugshandel.
Uiteindelijk bracht het Openbaar Ministerie zestien verdachten voor de rechter. In totaal eiste de officier van justitie 88,5 jaar gevangenisstraf.

Mijn zoon Pascal is vermoord door twee mannen. Pascal kende ze goed. De moord was drugsgerelateerd. Pascal zou ooit eens een pakje slechte drugs geleverd hebben. Als vergelding heeft een van de mannen hem in de hals gestoken, zijn geld en “handel” afgenomen en is hij een aantal keren met een auto overreden.

De laatste maanden waren niet prettig. Pascal leed aan een stoornis en voelde zich steeds ongelukkiger. Dit gevoel drukte hij weg met drugs, hiertoe aangespoord door “vrienden”. Hij moest steeds meer gebruiken en  had steedsmeer geld nodig. Al snel leerde hij de trucs van het dealen, van die “vrienden”. Thuis werd de sfeer erg slecht. Verdrietige ouders, broer en familie en een steeds verdrietiger wordende Pascal. Hij had geen zin meer in de dingen die hij altijd zo leuk vond. Pascal was een goede drummer en hield van voetbal. Om niet te trainen heeft Pascal onder invloed van drugs zelfs een stoeptegel op zijn teen laten vallen.

Op schoolbezoeken vertel ik het levensverhaal van Pascal. Over hoe lief hij was en over de laatste jaren waarin zoveel verkeerd ging. Ik laat altijd een foto zien van Pascal en zijn broertje. Die waren vreselijk gek op elkaar. Maar nu, door die rotdrugs, is dat broertje alleen. Moet hij het de rest van zijn leven doen zonder grote broer, zijn beschermengel. En dat is hard en vreselijk triest.

Jack Keijzer

(Als je wilt dat ik mijn verhaal ook aan jullie vertel laat je docent mij bellen of mailen. Ik doe het graag. Het adres is bij de vetverkeerd@om.nl bekend.)

Sommige bezoekers van dance-evenementen slikken XTC-pillen. ‘Chemische rotzooi’ vindt Hans van Beusekom van het Openbaar Ministerie. Sinds enige tijd voert de politie een zero-tolerancebeleid. Iedereen die XTC-pillen, speed of andere ‘verboden snoepgoed’ bij zich heeft moet de drugs inleveren. Hasj mag trouwens ook niet, maar als je vijf gram of minder hebt, word je niet gestraft. Maar pillen, nee!

Dit jaar stonden Hans van Beusekom met zes collega’s bij Trance Energy en Armin van Buren in de Jaarbeurs in Utrecht. Op Trance Energy kwamen 30.000 mensen af en bij Armin van Buren 15.000 bezoekers uit heel Europa.
‘Als ze binnenkomen’, vertelt Hans van Beusekom, ‘worden de mensen eerst gefouilleerd door de beveiligingsdienst.’

Snelrecht
‘Als er pillen of wapens worden gevonden, moeten ze naar de politie. Die fouilleert dan verder en neemt de pillen in beslag. De Technische Recherche onderzoekt de pillen. Daarna komen ze bij het Openbaar Ministerie. Wij nemen dan gelijk een beslissing: we geven een boete, een werkstraf of een dagvaarding om voor de rechter te verschijnen. Zo’n boete kan trouwens oplopen tot 650 euro. Daarna mogen de mensen wel naar binnen.’

7000 Euro
‘Op de eerste avond hadden we 31 verdachten die samen meer dan zevenduizend euro moesten betalen. Ze kwamen uit acht verschillende landen. Goed dat we die ook te pakken hebben, want normaal gesproken gaan ze naar huis en betalen ze hun boete nooit meer.’

Fantastische feesten
‘De feesten zelf zijn geweldig. Het licht, de muziek, hoe iedereen eruit ziet… fantastisch. Daarom staan we er ook, samen met de politie. Feesten is leuk en dat moet het ook blijven. Door pillen te gebruiken, kan het mis gaan tijdens zo’n feest. Op die twee feesten samen zijn zo’n veertig mensen niet goed geworden door het gebruik van pillen. En op de lange termijn gaat het sowieso mis: als je vaak XTC slikt, sterven je hersenen af. Zo’n pil slikken is te vergelijken met een slok nemen van een schoonmaakmiddel in het gootsteenkastje. Dat doe je toch ook niet. Maar als ik dan zo’n jongen voor me heb staan en ik vraag waarom hij XTC gebruikt, dan krijg ik zo’n glazige blik.’
Ook bij andere feesten zoals Sensation White, Ground Zero en de Bossche Parade zijn bezoekers gecontroleerd op drugs.