In het wetboek van strafrecht staan handelingen beschreven die in Nederland verboden zijn en de maximale straf die de rechter mag opleggen aan iemand die de wet overtreedt. Dit kunnen kleine overtredingen zijn waarvoor de overtreder in de meeste gevallen een transactie (boete) krijgt aangeboden maar ook heel erge misdrijven waarvoor iemand zijn hele leven in de gevangenis zal moeten blijven.
Voorbeeld:
Art. 279.
Ontvoering minderjarige:
1. Hij die opzettelijk een minderjarige onttrekt aan het wettig over hem gesteld gezag of aan het opzicht van degene die dit desbevoegd over hem uitoefent, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.
2. Gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie wordt opgelegd indien list, geweld of bedreiging met geweld is gebezigd, of indien de minderjarige beneden de twaalf jaren oud is.
Op de site www.wetten.nl vind je het wetboek van strafrecht en overige wetgeving.
In tegenstelling tot landen waar een dictator aan de macht is, waar de overheid beslist wat de burger moet doen en denken, is Nederland een rechtstaat . In een rechtstaat worden de rechten van het individu beschermd. Zo mag je volgens de wet in Nederland niet gediscrimineerd worden op huidskleur, godsdienst, afkomst, sekse of seksuele voorkeur. Deze burgerrechten staan beschreven in de grondwet.
Alle overige wetten mogen niet in strijd zijn met de grondwet. Dit geldt dus ook voor het wetboek van strafrecht. Je zou kunnen zeggen dat de grondwet de moeder van alle wetten is.
In een rechtstaat moet iedereen zich aan de wet houden. Dit geldt voor burgers maar ook voor de overheid.
In een rechtstaat mag niemand zonder eerlijk proces veroordeeld worden. Om te zorgen dat de rechter eerlijk handelt en niet onder invloed staat van de regering, staat in de wet dat de rechter onafhankelijke is.
Ook heeft iedere verdachte recht op een advocaat die opkomt voor zijn belangen.